นิทานของฉัน1 by pimpanit91

posted on 03 Feb 2011 12:02 by pimpanit91
 
 
ไม่มีชื่อเรื่องนะจ้ะ
 
 
 
START+++
 
 
............................................
 
► ◄ 

กระต่ายสีขาวเป็นเพื่อนซี้กับกระต่ายตัวสีดำ 
 
 

ทั้งสองสนิทสนมรู้ไส้รุ้พุงกันหมด  ⋛⋋ ⋌⋚⊰⊹ ⓛⓞⓥⓔ
 
 
 
แต่มีเพียงสิ่งเดียวที่ถูกปิดบังไว้ นั้นคือ กระต่ายตัวสีดำหลงรักกระต่ายตัวสีขาวมาตลอด
 
(●*∩_∩*●)
 
แต่กระต่ายตัวสีขาวหลงรักพระจันทร์ ทุกค่ำคืนพระจันทร์เต็มดวงเมื่อไร
 
 
กระต่ายตัวสีขาวจะผละเวลามานั่งมองพระจันทร์บนโขดหินเสมอ
 
 
กระต่ายตัวสีดำ รู้ว่าเพื่อนที่ตนแอบรักนั้นหลงเสน่ห์ดวงจันทร์บนฟ้ายิ่งกว่าสิ่งใด
 
ครันเวลาเห็นคนที่รักหายไปทุกค่ำคืน ยิ่งพาใจของมันเหงาจับจิต
 
กระต่ายตัวสีดำได้แต่แอบเฝ้ามองกระต่ายที่ตนหลงรัก
 
ทุกวัน ทุกเดือน ทุกปี !★(*≧▽≦)☆
 
การกระทำเดิมๆของกระต่ายตัวสีขาว 
 
⊙﹏⊙ทำให้กระต่ายตัวสีดำ รู้สึกน้อยใจ ยิ่งนัก
 
"พอกันทีเจ้าขาว เจ้าควรหยุดเพ้อเจ้อ ถึงพระจันทร์งี่เง่านั้นสักที"
 
กระต่ายตัวสีดำ พูดขึ้นมาอย่างตัดพ้อ
 
⊙▽⊙
 
ก่อนจะเดินออกมาจากพุ่มไม้หน้าโขดหิน
 
 
ที่มันหลบซ่อนมองกระต่ายสีขาว
 
 ( ̄﹏ ̄)
 
ทุกคืน
 
 
 
 
กระต่ายตัวสีขาวพลันตกใจ ไม่คิดว่าเพื่อนรักจะมาแอบสุ่มดูมันอยู่
 
 
⊙ω⊙ ไม่ทันที่เจ้ากระต่ายสีขาวนวลจะตอบ
 
กระต่ายน้อยสีดำกระโดดหายไปพร้อมทิ้งความสงสัยให้กับมัน
 
น้ำตาที่หลั่งไหลออกมาจากดวงตาคู่น้อย ของเจ้าดำ
 
"อีกกี่ครั้ง น้ำตาของข้า มันจะหมดลงเพื่อเจ้า "
 
♫ ♬ ♪ ♩ ♭ ♪ の
 
!!!!!! ทันใดนั้น แสงวูบๆวาบๆ ก็ปรากฏที่หน้าเจ้ากระต่ายตัวสีดำ 
 
 
"ข้าสงสารเจ้าเหลือเกิน ข้าแอบเห็นเจ้าร้องไห้แถวนี้บ่อยๆ เพราะกระต่ายสาวตัวนั้น ใช่หรือไม่
 
♫ ♬ ♪ ♩ ♭ ♪ の
 
..ข้ามีพรให้เจ้าหนึ่งประการ จงเลือกขอได้ เลย"
 
แม้เจ้ากระต่ายตัวสีดำจะไม่เห็นร่างของเสียง
 
พลันได้ยินเช่นนั้นก็ดีใจ รีบขอพรที่คิดไว้ทันที
 
"ข้าขอ ให้พระจันทร์หายไป!" ▀ ▄ █ ▌ ▐ ░ ▒
 
แสงวุบๆวาบๆนั้นหายไป พร้อมกับพระจันทร์ ! 
 
"จำไว้นะว่า สิ่งที่เจ้าขอ ไม่อาจขอคืนได้"
 
o(≧o≦)o
 
และเสียงที่ไร้ร่างนั้น ก็หายไป
 
กระต่ายสีดำดีใจมาก มันรีบวิ่งกลับไปหากระต่ายตัวสีขาว
 
และคิดจะบอกรัก กระต่ายที่ตนแอบมองให้ได้ในคืนที่ไร้จันทร์
 
┣▇▇▇═─ ไม่ทันที่เจ้ากระต่ายตัวสีดำจะมาถึงโขดหิน 
 
กระต่ายน้อยตัวสีขาว วิ่งกระวนกระวายใจมาหามันด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา
 
 
พลางพูดว่า "เจ้าดำ เห็นจันทร์ดวงน้อยของข้าบ้างหรือไม่ "
 
เจ้ากระต่ายสีขาวร้อนใจยิ่งนัก เห็นเจ้าดำเพื่อนรักไม่ตอบ
 
ก็วิ่งตะกุยตะกาย หาจันทร์ดวงนั้นไปทั่วฟากฟ้า
 
วันแล้ว วันเล่า ดวงจันทร์ก็ไม่เคยโฉบฉายบนนภาอีกเลย...
 
ฟ้าแล้ว ฟ้าเล่า จะฟ้าตรงไหน ก็ไม่เจอจันทร์ดวงนั้นอีกเลย..
 
หลายคืนต่อมา <(”””O”””)>
 
 
 
เจ้ากระต่ายตัวสีขาวกลับมานั่งบนโขดหิน ขณะนั้นเอง เจ้ากระต่ายตัวสีดำก็เขยิบมานั่งใกล้ๆ
 
มันพรรณนาถึงจันทร์ดวงนั้นร่ำไป
 
↑↓→←↘↙♀♂
 
"จันทร์ดวงน้อยของข้า เวลาที่ข้าได้สัมผัสแสงนวลอ่อนของเจ้า
 
หัวใจของข้ามันดั่งมีแรงทรงพลัง  ข้าแค่ขอได้มองเจ้าทุกคืน
 
 
ไม่ได้ต้องการจับต้องเจ้า ให้หม่นหมอง เพราะตัวเจ้าเกินกว่าที่ข้าจะคู่ควร
 
 
เพียงได้สัมผัสแสงนวลอ่อนจากเจ้า เท่านี้ที่ข้าต้องการ ..แต่เจ้าก็หนีหายไปจากข้า"
 
 
เจ้ากระต่ายตัวสีขาวพูดอย่างตัดพ้อ เสียใจ
 
เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ...นานอีก ( ̄ˇ ̄) ♡.
 
 เจ้ากระต่ายตัวสีขาวที่ร้องไห้เสียใจอยู่ทุกค่ำคืน
 
ยังไม่ลดละจะนั่งรอจันทร์ดวงน้อยต่อไป
 
(≧▽≦)(@) ♡. (≧3≦)/ 
 
กระต่ายตัวสีดำนั้นรู้สึกผิด และอยากจะทำให้คนรักของตนกลับมาสดใสร่าเริงเช่นเคย
 
 <( ̄︶ ̄)/
 
"รักของเจ้า คือการได้รักอย่างแท้จริง ข้าศรัทธาความรักของเจ้า
 
และมิอาจทำลายมันลง จะมีสิ่งไหนช่วยนำ
 
จันทร์ดวงนั้นกลับมาได้บ้าง!"
 
 <( ̄︶ ̄)/
 
กระต่ายน้อยตัวดำส่งเสียงตะโกน เพื่อเรียกผู้ให้พร 
 
และแสงวุบๆวาบๆ ก็ปรากฎต่อหน้าของมัน
 
◑▂◐
 
"จะเปลี่ยนใจแล้วเหรอ " กระต่ายสีดำพยักหน้าแววตาของมันแน่วแน่กว่าครั้งไหน
 
"โปรดช่วยนำจันทร์ดวงเดิมกลับมาสู่ฟากฟ้าดังเดิมด้วยเถิด จะให้ข้าทำอะไร ก็ยอมทั้งสิ้น"
 
ผู้ให้พรเห็นถึงความแน่วแน่ของกระต่ายสีดำ จึงเอ่ยออกไปว่า
 
"จะให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม นั้นเป็นเรื่องยาก เจ้าจะต้องกลายเป็นหินไปตลอดกาล"
 
 
 ❤ 。◕‿◕。 ♡.ゃōゃกระต่ายน้อยตัวสีดำ มันชะงักเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยตกลง
 
"แต่ก่อนที่ข้าจะกลายเป็นหินโสโครก ข้าขอทำอะไรก่อนได้ไหม"
 
ไม่ทันที่ผู้ให้พรจะตอบตกลง เจ้ากระต่ายรีบวิ่งกระโดดเพื่อจะไปหากระต่ายตัวสีขาวที่โขดหิน
 
 
" นับแต่นี้ไป ข้าจะยอมเป็นหินให้เจ้าพัก ตรงนี้ เพื่อที่เจ้าจะได้มองดูดวงจันทร์ที่รักของเจ้าต่อไป  โปรดจำไว้ ว่า
 
ข้ารักเจ้า และศรัทธาในรักของเจ้า เจ้าอันเป็นที่รักของข้า"
 
สิ้นเสียงกระต่ายน้อยตัวสีดำ ร่างของมันกลายเป็นหินก้อนใหญ่۩۞۩๑ ♡♪۩ ™ ♡
 
ให้เจ้ากระต่ายสีขาวได้พักพิง สมความปรารถนา
 
 ♡.4 ╮╰ ╯ *ครั้งสุดท้าย
 
 
ความรักของข้า คือ การได้เห็นคนรัก มีความสุข  แม้จะไม่ได้ถูกรัก ก็ตาม...
 
 
♥ ♡ 
 
 
THE End
 

 
ปล
แต่งนานมากๆแล้ว เรื่องนี้ 
 

Comment

Comment:

Tweet